شبهه ای در مورد احادیثی که از ائمه در مذمت صوفیه وارد شده
حسین تابنده در رساله رفع شبهات پس از ذکر این چهار حدیث انکار تصوف که در پست قبلی بیان شد، می گوید:
(و امثال اینها كه در بعض كتب مذكور است. ولی در اینجا خوب است كسی كه حقیقةً در صدد فهم مطلب و جستجوی حقیقت است كنجكاوی بیشتری كند و غور در اطراف این مطلب بنماید كه در شبهه یا خطا واقع نشود، چون برای فهم اخبار و پی بردن به صحّت و سُقم آنها لازم است:
اولاً) محیط و زمان و منظور و مقصود را باید در نظر گرفت؛
ثانیاً) جستجو كرد كه اگر اخباری معارض آنها باشد، اگر بتوان بین آنها جمع نموده بدان رفتار كرد و گرنه بادلّه تعادل و تراجیح كه در اصول مفصّلاً مذكور است رجوع شود و هر كدام مورد ترجیح قرار گیرد بدان عمل شود؛
ثالثاً) دراین قبیل موارد كه مربوط به كفر وایمان است، احتیاط راباید رعایت كرد و به زودی حكم به كفر یا فسق یك دسته ننمود، چنانكه حدود نیز به شبهه مرتفع ميشود. و در این قبیل اخبار بر خلاف اخبار ادلّه سنن كه در آن تسامح ميشود باید دقت كامل كرد و تا یقین بدان پیدا نشود یاعملی كه دلیل قاطع بر ذمّ صاحب آن باشد دیده نشود، نباید حكم به كفر یا فسق نمود.
رابعاً) باید تحقیق كرد و صفاتی را كه در اخبار مورد ذمّ قرار گرفته ملاك قرار داد كه در هر جا وجود داشت صاحب آن را ذم نمود.
بنابراین به اخباری هم كه بر خلاف اخبار مذكوره بالا در مدح تصوّف رسیده و بزرگانی از علما مانند ابن ابی جمهور احساوی و غیره آن را نقل نمودهاند بایدمراجعه نمود و روش احتیاط یا قانون تعادل و تراجیح را بكار بست؛ مانند ...)[1]
سپس همین چهار حدیث را ذکر می کند و ادامه می دهد: ...
[1]- نقل از رساله رفع شبهات، تألیف: آقای سلطان حسین تابنده رضاعلیشاه ثانی، چاپ پنجم، تهران، انتشارات حقیقت، ۱۳۷۷، ص66- 67.
صوفی و صوفیه از اصل مشکل دارد. از ریشه خراب است. چرا؟ چون هدفی ندارد. اگر هم دارد گمراهی است. چون ائمه علیهم السلام با آن ها مخالف اند. چون علما با آن به مبارزه پرداخته اند. قصد ما بررسی اصل تصوف و نظرات مختلف درباره ی آن است. به امید هدایت یافتن تمامی دراویش.